adequate opvang

Elk mens heeft recht op een dak boven zijn hoofd. Die opvang moet gepast zijn. Iemand die in een rolstoel zit, heeft niets aan een bovenverdieping zonder lift. En kinderen hebben niets te zoeken in de daklozenopvang. fischer groep heeft veel procedures lopen over opvang. Soms gaat dat over mensen die volgens de gemeente geen “binding” hebben met de regio of die bijvoorbeeld net zijn afgekickt en daarom niet tussen verslaafden willen worden opgevangen. Meestal gaat het echter om mensen die geen verblijfsvergunning hebben. De overheid vindt dat mensen die Nederland zouden moeten verlaten alleen recht hebben op een dak boven hun hoofd als zij meewerken aan vertrek. Wij zijn het daarmee niet eens. De afgelopen tien jaar is rechtspraak ontwikkeld op nationaal niveau waarbij voor kwetsbare personen zoals zieken recht hebben op opvang (ECLI:NL:CRVB:2010:BM0956).

Advocaten van fischer groep werkten mee aan drie klachten over uitsluiting van opvang bij het Europees Comité voor Sociale Rechten. In 2007 was dit de klacht van Defence for Children  tegen Nederland vanwege het weigeren van opvang aan kinderen zonder status (48/2007). Deze werd gegrond verklaard in 2010 (Merits). De Centrale Raad van Beroep nam dit oordeel over in 2011, de Hoge Raad volgde in 2012  (ECLI:NL:HR:2012:BW5328), ECLI:NL:CRVB:2011:BQ6438). Hierna zijn gezinslocaties ingericht waar kinderen zonder status opvang krijgen.

Nog steeds worden kinderen dakloos en wordt hen toegang geweigerd tot opvang. Dit gaat bijvoorbeeld over Nederlandse kinderen met een ouder zonder status. Of om remigrerende gezinnen of zogeheten “nieuwe daklozen”, vanwege schulden. Er dreigt vaak uithuisplaatsing. Wij eisen opvang voor deze gezinnen op.

De tweede en derde klacht gingen over een onvoorwaardelijk recht op onderdak, eten en kleding voor een ieder die in Nederland is. De collectieve klacht van de Europese Federatie van nationale organisaties die werken met de daklozen werd mede geschreven door Pim Fischer en Joris Sprakel (FEANTSA v. the Netherlands, 86/2012). De collectieve klacht die de Protestantse Kerken hierover indienden tegen Nederland werd mede geschreven door Pim Fischer en Jelle Klaas (CEC v. the Netherlands, 90/2013). Op 25 oktober 2013 werd al een immediate measure getroffen en in juli 2015 volgde het definitieve oordeel, dat een ieder recht heeft op basale opvang, voeding en kleding (Mertis FEANTSA; Merits CEC).

De Nederlandse rechters zijn het helaas niet eens met dit internationale comité (ECLI:NL:CRVB:2015:4093). Op dit moment proberen wij duidelijk te maken dat de meeste mensen helemaal niet kunnen worden opgevangen, ook niet als zij meewerken aan vertrek. Het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM) heeft op 28 juli 2016 beslist dat omdat de Nederlandse overheid stelde stappen te ondernemen om beleid te maken voor ongedocumenteerden, er geen schending is van artikel 3 EVRM (appl. no 17931/16).